CZAS WOLNY

PNB nie uwzględnia zupełnie zmian ilości czasu, który pracownicy spędzają przy pracy. W tym stuleciu długość tygodnia pracy (średnia liczba godzin przepracowana przez każdego pracownika w ciągu tygodnia) stopniowo malała, od około 60 godzin w 1900 roku do trochę mniej niż 40 godzin w roku 1988. Wartość czasu wolnego dzisiejszego pracownika, który niewątpliwie przyczynia się do ogólnego dobrobytu, me jest uwzględniana w PNB. Gdyby ludzie w dalszym ciągu pracowali tyle godzin, co niegdyś, całkowita wartość produkcji kraju byłaby dużo wyższa. W czasie wytwarzania dóbr i usług, gospodarka wytwarza również społeczne koszty lub „antydobra” – rzeczy, które psują jakość życia. Na przykład huty często zanieczyszczają środowisko.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam, Nazywam się Alina Janowska i jestem wykładowcą uniwersyteckim i właścicielką biura rachunkowego, ten blog to forma mojej pasji i chęci podzielnia się z czytelnikami informacjami z kręgów biznesowo ekonomicznych.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.