OGÓLNE CECHY DYFUZJI KULTUROWEJ

W historii procesu, który nazywamy tu komunikowaniem mię­dzynarodowym, można najogólniej wyróżnić dwa okresy:okres, w którym komunikowanie międzynarodowe było na­turalnym zjawiskiem towarzyszącym wzajemnemu oddziaływaniu na siebie ludzi należących do różnych wspólnot etniczno-kulturowych;  okres, w którym komunikowanie staje się także składni­kiem zewnętrznej funkcji państw, a kultura urasta do rangi waż­nego instrumentu działań państwa na arenie międzynarodowej w postaci tzw. dyplomacji kulturalnej czy polityki kulturalnej.Obydwie te postaci komunikowania są częścią składową żywio­łowych bądź sterowanych procesów dyfuzji kulturowej. Szersze naświetlenie natury i przebiegu tych procesów wykracza poza szczupłe ramy tego rozdziału, toteż ograniczymy się tu jedynie do uchwycenia ich cech istotnych, by na tym tle zastanowić się nad wzajemnymi związkami między prawem dyfuzji a komuniko­waniem międzynarodowym.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam, Nazywam się Alina Janowska i jestem wykładowcą uniwersyteckim i właścicielką biura rachunkowego, ten blog to forma mojej pasji i chęci podzielnia się z czytelnikami informacjami z kręgów biznesowo ekonomicznych.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.