OGRANICZENIE PROBLEMU

Ograniczenie problemu do jednego aspektu, politycznego, nie uwalnia autorów, którzy podążają tą drogą, od kłopotliwej konfuzji pojęć. Niemniej jednak są zgodni co do tego, że — jak to formułuje W. Ph. Davison — „międzynarodowe komunikowanie polityczne jest przedłużeniem polityki zagranicznej państw”, choć niekoniecznie musi ono być jednostronną propagandą, może bo­wiem sprzyjać „przyjaznej atmosferze międzynarodowej, jeśli opiera się na przekazach, w których kultura i osiągnięcia jednego kraju są doceniane przez inne”.W. Ph. Davison i inni autorzy pisząc na temat międzynarodo­wego komunikowania politycznego nie mogą się wyplątać z pew­nej pułapki terminologicznej. Chodzi o kwestię, co jest, a co po­winno być treścią komunikowania. Jego tworzywem powinna być obiektywna informacja, a samo komunikowanie winno być pro­cesem dwustronnym, co implicite zawarte jest w samym pojęciu (two-way intemational communication).

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam, Nazywam się Alina Janowska i jestem wykładowcą uniwersyteckim i właścicielką biura rachunkowego, ten blog to forma mojej pasji i chęci podzielnia się z czytelnikami informacjami z kręgów biznesowo ekonomicznych.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.