SPOTKANIE SIĘ TEORII

Teoria paralelizmu spotkała się z krytyką dopiero w nowszych cza­sach, pod koniec XIX w. i w naszym stuleciu, choć w dalszym ciągu problem współwystępowania zbliżonych elementów kultury w różnych społeczeństwach dzieli antropologów na tych, którzy doszukują się jego przesłanek w dyfuzji i tych, którzy opowiadają się za teorią równoległego rozwoju. Ta ostatnia została krytycznie naświetlona w pracach wybitnych kulturoznawców: Amerykanina F. Boasa, Francuza G. Tarde’go, a nade wszystko niemieckiego antropologa F. Graebnera, który jest autorem pierw­szego systematycznego studium teoretycznego o procesach dyfuzyjnych.W literaturze przedmiotu panuje zgodność co do tego, że obce elementy kulturowe rzadko są przejmowane przez daną grupę j etniczną in corpore, tj. bez istotnych zmian i selekcji. O przejęciu danego elementu decydują najczęściej dwa czynniki: użyteczność dla zapożyczającego oraz zdolność adaptacyjna, czyli zdolność wpasowania się tego elementu w kulturę przyjmującą i pełnej integracji z nią.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam, Nazywam się Alina Janowska i jestem wykładowcą uniwersyteckim i właścicielką biura rachunkowego, ten blog to forma mojej pasji i chęci podzielnia się z czytelnikami informacjami z kręgów biznesowo ekonomicznych.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.